بی تو باشم گر در این دنیانغمه را بفروش به هر قیمت هر بها زندگی می کن بی من بی من باش در اینجا در هر کجا زندگی رسم خوشایندیست که نبردیم بویی از آن هر دوی ما طالع نحسی بشد بر دلم آتشی زد این طالع بر جان ما رخصتی ده تا من کنم نغمه را با جان تو آشنا کام دل از تو برآید چه خوش آید کام را زیبا کنیم ما با دعا جان هرکس با همین نغمه تر است نغمه بهانه شد دل کجاست ای بی وفا ادامه مطلب

کاش زندگی از آخر به اول بود…

پیر بدنیا می آمدیم…

آنگاه در رخداد یک عشق جوان میشدیم

سپس کودکی معصوم می شدیم و در

نیمه شبی با نوازش های مادر آرام میمردیم…

هوا بارانی ست ولی شیشه ؛ چرا بخار نمیگیری ؟
نترس ؛ رفت … دیگر اسمش را رویت نمی نویسم !